ความแตกต่างระหว่างตัวควบคุมลอจิกที่โปรแกรมได้แบบฮาร์ดไวร์ (PLC) กับ PLC แบบเปิดอยู่ที่แนวคิดการออกแบบพื้นฐานและระดับของความยืดหยุ่นและความสามารถในการโปรแกรมที่เสนอ
PLC แบบฮาร์ดไวร์ โดยธรรมชาติแล้วถูกจำกัดโดยการเชื่อมต่อทางกายภาพที่ถูกสร้างขึ้นระหว่างกระบวนการผลิต การเชื่อมต่อเหล่านี้ ซึ่งมักประกอบด้วยรีเลย์ สายไฟ และส่วนประกอบฮาร์ดแวร์อื่น ๆ กำหนดฟังก์ชันการทำงานและการดำเนินการเชิงตรรกะของตัวควบคุม การเปลี่ยนแปลงตรรกะของระบบหรือการเพิ่มคุณสมบัติใหม่มักต้องมีการเดินสายใหม่และการดัดแปลงฮาร์ดแวร์ที่สำคัญ ซึ่งอาจใช้เวลานานและมีค่าใช้จ่ายสูง
ในทางกลับกัน PLC แบบเปิดใช้วิธีการที่ยืดหยุ่นและปรับเปลี่ยนได้มากกว่า โดยใช้การเขียนโปรแกรมซอฟต์แวร์เพื่อกำหนดการดำเนินการเชิงตรรกะ ทำให้ผู้ใช้สามารถปรับเปลี่ยนหรือขยายฟังก์ชันการทำงานของตัวควบคุมได้อย่างง่ายดายโดยไม่ต้องเปลี่ยนแปลงโครงสร้างทางกายภาพ การออกแบบที่เน้นซอฟต์แวร์นี้ช่วยให้สามารถปรับแต่งและขยายขนาดได้มากกว่า ทำให้ PLC แบบเปิดเหมาะสำหรับงานและแอปพลิเคชันระบบอัตโนมัติที่หลากหลาย
PLC ของ Siemens, Mitsubishi และ Allen-Bradley ล้วนเป็นตัวอย่างของ PLC แบบเปิดที่เป็นไปตามหลักการเหล่านี้ โดยนำเสนอโซลูชันที่แข็งแกร่ง เชื่อถือได้ และสามารถโปรแกรมได้สูง ซึ่งตอบสนองความต้องการที่หลากหลายของภาคอุตสาหกรรมระบบอัตโนมัติ ด้วยคุณสมบัติขั้นสูง ความง่ายในการเขียนโปรแกรม และตัวเลือกการเชื่อมต่อที่ครอบคลุม PLC แบบเปิดเหล่านี้จึงแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับความแข็งแกร่งและข้อจำกัดของตัวควบคุมแบบฮาร์ดไวร์
